فیلسوفی گفته که "فرق دیوانه و فیلسوف اینه که فیلسوف میتونه افکارش را مرتب کنه و به زبون بیاره."

چندی پیش یکی از فلاسفه دانشگاه آکسفورد مقاله ای چاپ کرده به عنوان

 ?Are you living in a computer simulation"

متن کامل مقاله را میتونین اینجا بخونین. نویسنده با چند فرض ساده ثابت میکنه که ما به احتمال قریب به یقین درون یک شبیه سازی کامپیوتری زندگی میکنیم نه یک دنیای واقعی. فرضها اینه که قدرت شبیه سازی کامپیوتری به همون نحوی که در دهه های گذشته زیادتر شده، زیادتر میشه (و بلاخره  دنیایی به پیچیدگی دنیای واقعی شبیه سازی میشه) و اینکه شبیه سازیهایی کامپیوتری زیادی اجرا میشه (مثلا به صورت بازی کامپیوتری یا برای تحقیقات یا هرچی. همونطوری که الانه شبیه سازیهای کامپیوتری زیادی داره اجرا میشه). دقت کنین که این فرضها خیلی ساده و قابل قبولن. بقیه اش هم ریاضیات ساده ایه که به راحتی میتونین درستی اش را چک کنین (اگر به من اعتماد دارین، من درستی اش را چک کردم).

یک فرض جنبی هم هست که نویسنده نمیگه ولی من اضافه میکنم و اون اینکه چیزی فرامادی در ما وجود نداره. یعنی یک وجودی که صرفا وجودش چند پالس الکترونیکیه میتونه درک داشته باشه از وجودش. این از اون فرضهاست که آدم را یا کلا اینوری میکنه یا کلا اونوری. تو خیلی مسائل دیگه من رسیدم به همین سوال ساده. یکیش مسئله جبر و اختیار که واقعا تهش میرسه به یک همچین سوالی و اینکه کدوم شق را قبول دارین (و احتمالا بدون هیچ دلیلی هم قبول دارین). 

به هر صورت اگر علاقه مندین متن مقاله ساده و خوندنیه. فیلم (1999)The 13th floor هم براساس ایده بسیار مشابهی ساخته شده که بدک نیست ببینین. و البته اگر (2010)Inception را هم ببینین یه ارتباطاتی داره به این فکر. هرچند این یکی در فضای خواب داره رخ میده نه کامپیوتر.

نتیجه:

تا اطلاع ثانوی ما در کامپیوتر هستیم. مبادا که آن بالاها کسی دکمه reset را بزند که اصلا حوصله نداریم.