میگن هیچ گروهی از انسانها نیستن که موزیک نداشته باشن. از سرخپوستهای آمریکا بگیرین تا بدوی تری قبائل گم در جنگلهای آمازون یا صحراهای آفریقا. تا امروز هیچ گروهی از انسانها کشف نشدن که تمدنشون خالی از موزیک باشه.  

بعضی از قطعات موزیک صدها سال زنده میمونن و میشه حدس زد که قراره صدها بلکه هزاران سال دیگه هم با ما بمونن. داستانهای قشنگی هم پشت بعضی از این قطعات هست که بر زیبایی شون اضافه میکنه. امروز قصه یک قطعه موزیک از قرن 17 را میخوام بگم. البته قصه که نه. واقعیت. 

حوالی سال 1630، یک کشیش و موزیک ساز ایتالیایی قطعه ای کر نوشت که در هفته مقدس (هفته قبل از ایستر: مربوط به صلیب کشیده شدن و زنده شدن دوباره مسیح) در سیستین چپل یعنی کلیسای واتیکان و جایی که پاپ مراسم را برگزار میکنه، اجرا بشه. معمولا یک برنامه در روز چهارشنبه (روز به صلیب کشیده شدن) و یکی در جمعه (روز زنده شدن) مسیح اجرا میشه. وقتی اون سال این موزیک در سیستین چپل اجرا شد، پاپ حکم به ممنوعیت اجرای این قطعه موزیک در هرکجای دیگه دنیا داد. این موزیک آنقدر مقدس بود که فقط باید در سیستین چپل اجرا میشد. اونهم فقط سالی دوبار در همون هفته مقدس. هیچ زمان و مکان دیگه ای تقدس لازم برای این موزیک را نداشت.

 اگر میخوایین بدونین موضوع چقدر جدی بود، همین کافیه که تا 140 سال بعد فقط دو کپی از این قطعه از واتیکان خارج شده بود. یک کپی برای امپراطور روم، و یکی برای پادشاه پرتغال ارسال شده بود. البته یک کپی هم نزد یک موزیک دان نگهداری میشد (احتمالا برای احتیاط که موزیک از دست نره). فقط فکرش را بکنین. 140 سال یعنی خیلی! یعنی از زمان ناصرالدین شاه قاجار تا امروز!

خلاصه کنم قصه را. 140 سال بعد از ممنوعیت این اثر، موتزارت 14 ساله با پدرش برای مراسم هفته مقدس به واتیکان رفته بودن. مراسم ساعت 3 نصف شب چهارشنبه آغاز میشد و با این قطعه موزیک به پایان میرسید. بعد از خروج از مراسم موتزارت نو جوان کل آهنگ را از حافظه روی کاغذ پیاده کرد! (در نبوغ این پسرک داستانها هست.)

وقتی موتزارت آهنگ را منتشر کرد، توسط پاپ به واتیکان احضار شد. انتظار میرفت که پاپ موتزارت را از بهشت طرد کنه (بالاترین مجازاتی که پاپ به کاتولیکها میداد). در عوض پاپ به موتزارت بخاطر استعداد بی نظیرش جوایزی داد و البته منع انتشار این موزیک را هم برداشت تا همه کلیساهای دنیا اجازه اجرای این مقدسترین موزیک دنیا را داشته باشند.

حدود 400 سال بعد از خلق این اثر، هنوز میشه بارها و بارها بهش گوش داد. شاهکاری که درش حتی ساز هم به کار نرفته! لطفا حداقل دودقیقه اولش را گوش کنین (خصوصا سوپرانو دقیقه 1:30 را). این شما و این "Have mercy on me, O God" کار کشیش و موزیک دان ایتالیایی Gregorio Allegri

پسنوشت: اگر یوتوب براتون کار نمیکنه برین روی gmail با اسم biandish2 و پسورد Exchange وارد شین. دقت کنین که E بزنین نه e! و فایل را از آخرین ایمیل دانلود کنین.